bal rengi

SO I will consume poeple

san valentino come va?

se anche questo non e' l'amore,allora che cos'e' quello che mi sento?di chi mi fidero' da oggi ?Quale sentimento mi credero'?
e' strano...e' molto strano..e non so cosa si fa con tutti questi cazzati...

Under Pressure

Hiç bir şekilde rahat hissedilmez şekilde basık tavanların altına yerleşmiş,'' Adam asma-germe sistemleri'' içinde ,sesimi kısan bir insanın, çaldığım radyo istasyonundan beni alıp götürmesini istiyorum.hayal bu ya!nereye gittiğimiz pek mühim değil.fonda ben çalayım yeter.Biraz Norah Jones,biraz Corinne Bailey Rae..

barbas

Nasıl bir baskı ki kaçasım geldi.bazen soruoyorum acaba tüm bu tesadüfler hayal ürünüm mü diye..nasıl dün özgürlükten bahsederken;akşamında üstüme kapılar kapanıyor?olmadık şımarıklıklar,saçma sorular...gidiyorum 3 gün sonra;amacınız nedir acaba?Zaten takribi 10 aydır falan mutlu olamıyorum...tam en güzel zamnıma yaşarken;nedir bu üstüme gelişiniz?
Artık beraber yaşamıyoruz unuttunuz mu?Ben misafirim bu yerde.

Beni isyankar yapan da sizsiniz;yüzümü astıran da sizsiniz...3 günüm kaldı 3.Bırakın da eğleneyim.

Teşekkürler hanımefendi;her çıkışın beni yazar yapıyor.

Geri Dönüyoruz...

Insanity laughs under pressure we're cracking.Let's give ourselves one more chance...

MAVİ

''Benim adım Yeşil.Adımı Mavi koydu.Bir gün Turuncu'ya ilişti gözlerim,yeşil-turuncu bir doku oluşturdu.''

Turuncu güneş dokundu yeşil ağaca,yeşil ağaç turuncu bir portakal doğurdu.Yeşil, portakalı dalından kopardı,tadına baktı.Ne güzeldi,ne tatlı bir ekşiydi;unutamadı o tadı bir daha:ilk öpücüktü Yeşil'den Turuncu'ya.

Benim adım Yeşil,senin deyiminle tahminlerin kadını.Eğer o sıfatı haketseydim,o gün beni terkedeceğini düşünüp de kapının önünde bırakır mıydım çok sevdiğim mavi ayakkabılarını,saklamaz mıydım onları?
Peki ya saklasaydım...O hep her şeyde bir anlam arayan halinle ''Yürüdüğüm yollarda kanasın ki tabanlarım,yürüdüğümü bileyim'' diyip de gitmez miydin?
Öylece yalınayak gitseydin,hisseder miydin ayaklarının altından akan kanı,yoksa her adımda ezdiğin anılarımız daha mı çok yakardı canını?
Öylece yalınayak gitseydin,iz bırakırdı belki tabanlarından akan kan,adımlarının haritasını çizerdi.İşte o zaman ben belki bulabilirdim seni.
Şimdi bizi ezip geçen ayakkabılarını,tüm kalabalığın en suçlu zanlısını,gözlerim yerde,ellerim ceplerimde, arıyorum.Attığım her adıma bir göz yaşı eşlik ediyor,bazen hızlanıyor,koşuyorum.Yarıyorum kalabalığı,bağırıyorum.Her kelime,her cümle ceplerime doluyor,kulaklarına ulaşsınlar diye onları avuç avuç ceplerimden dışarı atıyorum.Bazen öyle çoğalıyorlar ki,yetişemiyorum.Onlar sana ulaşma ihtimali olmayan,boşa dile getirilmiş cümlelerim.Her cümle ayrı bir hayal kırıklığım!
------
Çok uzun zaman geçti ve ben hala aynı durumdayım.Yeni ceplere ihtiyacım var;sığmıyor hayal kırıklıklarım.
------
Bugün yağmurdan ıslanmış mavi bir ayakkabı teki buldum.Yeni bir cebim oldu.Sahip olacağı ilk hayal kırıklığını, içine attım:''Benim adım Yeşil,adımı Mavi koydu.Gözlerim Turuncu'ya ilişti.Mavi kıskandı;bir nazar kondurdu.''.
M.N.K

07/03/2009